Farklı durumlarda neler olduğunu açıklayın.
Çocuğunuz tanıdık bir oyun sırasında size bakarken, ziyaretçilerden gözlerini kaçırıyor mu? İşaret ettiğiniz şeyleri takip ediyor mu, size bir şey gösteriyor mu veya bir jestle mi karşılık veriyor? Bu örnekler, "göz teması yok" gibi genel bir etiketten daha bilgilendiricidir. Etkileşimi rahat kılan ve bunaltıcı gelen şeyleri de ekleyin.
- Rahat oyun ortamlarını, hareketli veya alışılmadık ortamlarla karşılaştırın.
- Çocuğun nasıl keyif aldığını veya yardım istediğini fark edin.
- Kreş veya okuldan, personelden göz teması testi yapmalarını istemeden ne tür gözlemler yaptıklarını sorun.
Birden fazla olası açıklama var.
Bazı çocuklar konuşmayı işlerken bir yüze bakmayı rahatsız edici veya zorlayıcı bulurlar. Kaygı, sosyal etkileşimi etkileyebilir. Bakma konusundaki endişeler, özellikle çocuk nesneleri takip edemiyorsa veya başka görme güçlükleri yaşıyorsa, görme sorunlarının da dikkate alınmasını gerektirmelidir. Azalmış göz teması tek başına nedeni belirleyemez; değerlendirme daha geniş bir örüntüye göre yapılır.
Göz temasının azalması otizm anlamına mı gelir?
Tek başına hiçbir göz teması davranışı otizmi doğrulamaz veya dışlamaz. Otizm değerlendirmesi gelişimi, sosyal iletişimi ve kısıtlı veya tekrarlayıcı davranış örüntülerini birlikte ele alır. Endişeler; jestlerde, ortak ilgide, oyunda veya başkalarına verilen tepkilerde farklılıklarla birlikte görüldüğünde daha bilgilendirici olur. Bir çocuk göz teması kurabilir ve yine de gelişimsel desteğe ihtiyaç duyabilir.
Değerlendirmeye ne zaman ve nasıl başvurulmalı?
Özellikle iletişim veya katılım etkileniyorsa, devam eden endişeleri görüşün. Çocuğunuz daha önce edindiği becerileri kaybederse derhal tıbbi yardım alın. İşitme, görme veya ismine yanıt verme zorluklarından bahsedin. İşitme kontrolü, göz muayenesi veya gelişimsel ve dil değerlendirmesi uygun olabilir; seçim endişeye bağlıdır.
Göz muayenesi, henüz okuma veya konuşma yeteneği olmayan bir çocuk için uyarlanabilir. Gelişimsel anketler bilgileri düzenlemeye yardımcı olur ancak tek başına bir teşhis değildir. Ayrı bir nörolojik sorun varsa, EEG elektriksel aktiviteyi incelemeye yardımcı olabilir; iletişim ve otizm değerlendirmesi yine de gelişimsel ve klinik tabloya dayanır.
Etkileşimi rahat hale getirin.
Çocuğunuzun seviyesinde kalın ve hoşuna giden bir şeye katılın. Kısa yorumlar kullanın ve yanıt vermeleri için alan bırakın. Size bakmak bir yanıt olabilir, ancak bir jest, ses veya hareket de net bir mesaj iletebilir. Çocuğun yüzünü tutmaktan veya tekrar tekrar size bakmasını istemekten kaçının; göz teması zorlanmamalıdır.
- Kısa, sırayla oynanan oyunları deneyin ve doğal olarak duraklayın.
- Konuşurken gürültüyü azaltın.
- Çocuğun ilgisini takip edin ve yanıt vermesi için ona zaman tanıyın.
- İşe yarayan yöntemleri bakıcılar ve öğretmenlerle paylaşın.
Destek için anlamlı hedefler seçin.
Faydalı soru, çocuğunuzun anlayıp anlayamadığı, ihtiyaçlarını iletebildiği ve etkinliklere rahatça katılabildiği olup olmadığıdır. Klinik uzmanına veya terapiste, bu ihtiyaçları hangi hedeflerin karşıladığını ve ilerlemeyi nasıl tanıyacağınızı sorun. Sadece daha uzun süre bakmak, altta yatan bir zorluğun çözüldüğünü göstermez. Daha kolay iletişim örneklerinin yanı sıra zor olmaya devam eden durumları da kaydedin ve planı ne zaman gözden geçireceğiniz konusunda anlaşın.
Sık sorulan sorular
Çocuğum evde bana bakıyor ama klinikte bakmıyor. Bunun bir önemi var mı?
Evet, bağlam faydalı bir bilgidir. Hem ortamları hem de tanıdık etkileşimleri açıklayın, böylece yabancı bir randevu, endişeyi anlamanın tek temeli olmasın.
Çocuğuma sürekli gözlerimin içine bakmayı öğretmeli miyim?
Göz teması kurmaya zorlamayın. Keyifli etkileşime ve etkili iletişime odaklanın ve çocuğunuza uygun destek için bir konuşma ve dil uzmanından yardım isteyin.
Çocuğa harfleri öğrenmeden önce görme testi yapılabilir mi?
Evet. Göz uzmanları, daha küçük çocuklar için resimler veya nesnelere verilen tepkileri gözlemlemek gibi yaşa uygun yöntemler kullanırlar.
